;


MEHMET GÖREN

AFŞİN'İN YETİŞTİRDİĞİ ŞAMPİYON GÜREŞÇİLER

AFŞİN MEŞHURLARI

AFŞİN ŞAİRLER ANTOLOJİSİ

AFŞİN ESHAB-I KEHF

RÖPORTAJLAR

KAHRAMANMARAŞ ŞAİRLERİ

ÖYKÜLER

KAHRAMANMARAŞ YAZARLARI

İLETİŞİM

İLAHİLER ve MÜZİK

K.MARAŞ'IN İLÇELERİNİN RESİMLERİ

AFŞİN

AFŞİN-ELBİSTAN TERMİK SANTRALİ VE LİNYİTLERİ

AFŞİN'DE İZ BIRAKANLAR (yeni isimler eklenecek)

SESLİ ŞİİRLER

AFŞİN'Lİ İDARECİLER

DİNİ BİLGİLER

FAYDALI BİLGİLER

KAHRAMANMARAŞ

MANZARA RESİMLERİ

İL İL TÜRKİYE

SON DAKİKA HABERLERİ (Türkiye ve Dünya)

YEREL GAZETELER (K.Maraş ve İlçeleri)

AFŞİN TERS LALESİ

SİTEMİZDEN HABERLER

K.MARAŞ ve İLÇELERİNİN VİDEOLARI

K.MARAŞLI SANATÇILARIN KLİPLERİ

ZİYARETÇİ DEFTERİ

YUSUF KENAN FELEKOĞLU

1934 yılında Afşin'de doğdum. Afşin'de 25, Kayseri Pınarbaşı'nda 17 olmak üzere 42 yıl dişçilik yaptım. Afşin Ticaret ve Sanayi Odasını kurdum ve ilk başkanıyım. Afşin Avcılar Kulübünü kurdum ve ilk başkanlığını yaptım.18 yıl boyunca da Afşin Türk Hava Kurumu Başkanlığı yaptım. 3 yılda Afşin Belediye Başkan Vekilliği yaptım. 8 çocuk babasıyım.

 

            Yusuf Kenan Felekoğlu ile 29.07.2011 tarihinde yaptığımız söyleşi:

 

            Avcılık Kulübünü kurmam; 1960 İhtilali olmuştu. Herkesin silahlarını topladılar. Silah dediğimiz kırma ve çifteliydi. Aradan biraz zaman geçtikten sonra Jandarma Komutanıyla görüştüm. Tüfeklerimizi alamayız mı diye. O da “Avcılar Kulübü kurarsanız üye olanlar tüfeklerini alabilir” dedi. Arkadaşlarla durumu görüştüm. Kimisi yanaşmadı, kimisini de zorla ikna ettim. Bir tüzük hazırlayıp, Elbistan’a götürüp incelettim. Kahramanmaraş’ta gazetede ilan ettirdim. Üye olanların tüfeklerini geri verdiler. Afşin Avcılar Kulübünün kurucu ve ilk başkanıyım.

 

            Maliyeye kayıt yaptırmayan esnafların defterleri tasdik edilmemeye ve işleri yapılmamaya başlandı. Maliye kaydı içinde Esnaf Odası kaydının olması gerekiyordu. Esnaf Odası kurmaktan başka çaremiz kalmamıştı. Esnaf arkadaşlarla görüşmeler yaptıktan sonra Ankara’nın yolunu tuttum. Ankara Odalar Birliği Genel Başkanlığına gittim. Esnafların isimlerini yazıp getirmem gerektiğini söylediler. Bende Afşin’e dönerek durumu esnaf arkadaşlara anlattım. İsim listesini Ankara’ya götürdüm. Ankara’dan görevliler geldi. Esnaf dosyalarımızı da Elbistan’dan alıp getirdik. Böylece Afşin Ticaret ve Sanayi Odası kurulmuş oldu. Kurucusu ve ilk başkanıyım.

 

            Ayrıca; 18 yılda Afşin Türk Hava Kurumu Şube Başkanlığı yaptım.

 

Afşin’imizin ilk dişçisi Süllü Yusuf’tu. Ben araba tamircisiydim. O zamanlar kaç araba vardı ki? İki elin parmak sayısını geçmeyen arabalardan birisi bozulacakta iş çıkacak. Onun içinde başka tamir işleri de yapıyordum. Bir gün babam Süllü Yusuf’a iki diş yaptırdı. Takarken diş ortadan ikiye ayrıldı. Takarken kırıldığı için “yeniden yapacaksın” dedikse de “yapmam” dedi. Canım çok sıkıldı. Elimde çoğu şeye yatkın olduğu için “Ben de bu işi yaparım” dedim kendi kendime. İstanbul’dan diş malzemeleri getirttim. Bu arada gelen malzemelerle babamın dişini yaptım. Çokta iyi oldu. Epey de kullandı. Araba tamircisinden dişçi mi olur, nerden öğrendin de dişçiliğe soyundun derler diye Kırıkhan’a diş yapmayı öğrenmeye gittim. Hatay-Kırıkhan dişçilikte en iyi yerdi. Geldikten sonrada dişçiliğe başladım. 25 yıl Afşin’de, 17 yılda Kayseri Pınarbaşı’nda olmak üzere 42 yıl dişçilik yaptım.

 

            Bir kadının 32 dişide çürümüş, diğer dişçiye gitmiş, iğne vurmadan 4 dişini çekmiş, ağrıdan duramamış! Bana geldi. İğne vurup yedi dişini çektim. Kalan diğer dişlerini de çekmemi söyledi. Yediden fazla çekilmez dememe rağmen hiç acı hissetmediğini söyleyerek diğer dişlerini çekmek için ısrar etti. Ben de dayanamayıp, kalan diğer dişlerinin hepsini çektim. Dişçilik hayatımda bir günde tam 28 diş çekmiş oldum.  

 

            Birde dişini çektirmekten çok korkan bir kadın geldi. Çırpınıp duruyor “dişimi çektirmem” diye. Kocası dil döküyor “çektik ağrıdan duramıyorsun” diye. Kadının ikna olması mümkün değil. O ara birkaç kişinin dişini çektim. Bir kadın geldi. Ağa kızıymış. Oradaki kadınlar “Bak ağanın kızı geldi çektirdi.” dediler. Dişini çektirmeyen kadın yerinden fırladı “Bende ağa kızıyım, bende çektiririm.” demez mi? Dişini çektirmek için diş koltuğuna oturdu ama korkudan titremesi dışa yansıyordu. Birden çektirmem demez mi? Diş koltuğundan kalkacağı sırada kocası ellerini tuttu. Bende zorlayarak çektim dişini. Dişini çektikten sonra kocası da ellerini bıraktı. Kocası ellerini bırakır bırakmaz kadın bana iki tokat patlattı ki neye uğradığımı şaşırdım.  

           

            Çocukken en çok oynadığımız oyunların başında minavara, arap dombalağı, saklambaç ve kovalambaç’tı. Minavara gece oynanan bir oyundu.

 

            Belediye Ulu Caminin yanındaydı (Şu an ki Yediler iş merkezinin olduğu yer). Belediyeden radyonun sesi hoparlöre verilir, haber dinlenirdi. Kimisi gelir belediyenin önünde dinler kimisi de balkonlarında ya da bahçelerinde…

 

            Durumu iyi olanların evlerinde geniş bir ‘sohbet’ odası olurdu. Mahalleli akşamları buraya toplanırdı. Hoş sohbetler olurdu. Dini konulardan tutunda, mahallede kimin ne ihtiyacı varsa onu gidermeye kadar… Çocuklar ve gençlerde hizmet ederdi. Hedik pişirilip dağıtılırdı. Şimdi ki gibi çeşit çeşit çerezler yoktu o zamanlar. 

 

            Her mahallede “don damı” olurdu. Mahallenin kadınları çamaşırlarını burada yıkardı. Don damının suyu Çoban Pınarı’ndan gelirdi ve don damının içinden geçerdi. Meşe külünü deterjan olarak kullanırlardı.

 

           



 
Mehmet Gören Kişisel Web Sayfası
Şimdiye Kadarki Ziyaretçi Sayımız